Leesvermaak 34 – Mijn dolle disco-avonturen


disco_purmerendleeftDoor Marcel van Stigt – Purmerend staat dit weekend in het teken van een dance event op de Koemarkt. In mijn tijd heette dat nog een discofeest. Erg dol was ik daar niet op. Vooral aan de klassenfuiven denk ik met afgrijzen terug. Dat had alles te maken met de leerkracht die op dat soort gelegenheden helemaal uit haar bol ging.

De eerste keer dansen met een meisje. Ik zal het nooit vergeten. Het was op de lagere school en er werden op een feestelijke dag discoplaatjes gedraaid. Daar zaten ook langzame nummers tussen. Schuifelen dus. Ik waagde me er in een zeldzame stoere bui ook aan. Het meisjes dat de sigaar was zal er waarschijnlijk niet met opwindende gedachten aan terugdenken. Ik legde mijn handen op haar schouders, strekte mijn armen zo ver mogelijk en, nou ja, er restte haar niets anders dan hetzelfde te doen. En terwijl alle andere koppeltjes om me heen heel gedurfd dicht tegen elkaar aan bewogen gaapte tussen mij en mijn danspartner een nauwelijks te overbruggen kloof. Houterig bewogen we van links naar rechts en weer terug. Pas later, veel later, besefte ik dat het er nogal lullig moet hebben uitgezien.

Ook op het voortgezet onderwijs moest ik eraan geloven.  Onze klassenjuffrouw, een vrijgezelle, omvangrijke en truttige dame die het allemaal niet zo snapte, nam het voortouw. Meteen bij de eerste discoklanken bonkte ze als een gedresseerde olifant door de klas. En bleef het daar nou maar bij. Maar nee, af en toe greep ze een nietsvermoedende jongen bij de arm en die moest dan met haar dansen. Alle seinen gingen bij mij op rood toen ik haar bezig zag. Angstvallig hield ik haar in de gaten. Als ze mijn kant op dreigde te komen verstopte ik me achter een groepje leerlingen. Het vergde veel van mijn concentratievermogen, maar het loonde de moeite. Ik bleef veilig buiten haar tentakels.

Echt spannend werd het zo rond mijn twintigste, toen ik met vrienden op vakantie ging. Ik was niet zo’n versierdertype, maar mijn maten waren dat wel. En dus liep ik soms moederziel alleen rond in zo’n discotheek. Ik was bovendien flink in het nadeel omdat ik een bril droeg – zo’n ouderwets hoornen montuur. Kansloos.

Ik keek maar een beetje om me heen. Niet dat ik veel zag, trouwens. Zodra we uit de frisse avondlucht de warme discotheek binnenliepen besloegen mijn glazen en het leek wel een uur te duren voordat de mist was opgetrokken. Al tastend heb ik weleens twee borsten vol te pakken gehad, wat echt niet de bedoeling was. Dat bracht nogal wat commotie teweeg. Ik ben er toen door de portier uitgezet wegens ongewenste intimiteiten en kreeg een verbod aan mijn broek om de discotheek nog te bezoeken. Het was de enige discotheek in het vakantieoord, dus voor mij hield het in één keer op. Heel erg vond ik het niet. Ik had daardoor een mooi excuus om me niet meer in het discogedruis te hoeven storten.


Logo tekstburo prettig leesbaar marcel van stigtMarcel van Stigt (1961) is journalist en (tekst)schrijver. Hij schrijft levensverhalen voor particulieren (Zie http://www.marcelvanstigt.nl/) en webteksten voor ondernemers (zie http://www.prettigleesbaar.nl/). Het menselijke verhaal staat bij hem centraal.