Leesvermaak 32 – Blind date op een doodlopende weg


blind date column marcel van stigt purmerendleeftDoor Marcel van Stigt – Een blind date. Dat was het volgens mij. En de vrouwelijke partij had er behoorlijk spijt van. Daar had het in ieder geval alle schijn van. Zo werd ik getuige van een tenenkrommend gesprek.

Ze zaten afgelopen zaterdag aan een tafeltje pal achter me in het Purmerendse restaurant waar ik met een kopje koffie op mijn afspraak voor een netwerkgesprek zat te wachten. Het tweetal kon ik niet zien, want ik zat met mijn rug naar ze toe. Maar horen kon ik ze wel.

‘Rotterdam,’ klonk zijn sonore stem. ‘Daar kom ik vaak. Mooie stad. Ben je er wel eens geweest?’

‘Eh, ja. Paar keer.’

‘En Den Haag. Ook zo’n mooie stad. Ook wel eens geweest?’

‘Eh, ja. Ook.’

‘Ja, ik reis veel door Nederland. Vertegenwoordiger, hè. Dan kom je nog eens ergens. Nederland heeft veel mooie steden.’

‘Ja.’

‘Amsterdam. Ja, natuurlijk, Amsterdam. En Utrecht. Gezellige stad is dat vooral. En Eindhoven.’

‘Den Bosch.’

‘Ja, Den Bosch. Kom je daar wel eens?’

‘Nee.’

‘O.’

‘…’

‘Zeg, heb je hobby’s?’

‘Ehhh, nou, ik lees graag. En ik hou van muziek.’

‘Muziek? Ik hou ook van muziek. Eigenlijk van heel veel soorten muziek. Maar niet van klassiek. Veel te langdradig. Waar hou jij van?’

‘Eh, eigenlijk vind ik klassiek wel mooi.’

‘Oh. Nou, ja. Dat kan natuurlijk. Ja, dat, ehhhh, dat kan natuurlijk.’

‘…’

‘Pompedompedom.’

‘…’

‘Leuk restaurant.’

‘Ja, best wel.’

‘Heel leuk restaurant.’

‘Ja, zeker.

’Ga ja vaak uit eten?’

‘Ja, soms. Met mijn zus. Die is ook alleen. Dus…’

‘Oh, wat leuk. Misschien, ehhh, kunnen wij ook nog eens, ehhh…’

‘…’

‘Misschien kunnen wij ook eens uit eten gaan. Als je zin hebt, natuurlijk.’

‘Ja, misschien.’

‘…’

‘…’

‘Pompedompedom.’

‘…’

‘Hè, lekker. Weekend. ’t Is altijd zo om, hè. Heb jij dat nou ook?’

‘Ja, soms wel.’

‘Nou, ik ook!’

‘…’

‘Maandag weer vroeg op. Halfzeven gaat de wekker. Rij ik om zeven uur in één keer door naar Rotterdam. Afspraak met een klant. Gróte klant. Maar ja, dat is maandag pas. Nu is het weekend. Héérlijk. Jammer dat het weekend maar twee dagen duurt, hè?’

‘Ja. Jammer.’

‘Van mij mogen ze de VUT wel weer invoeren. Ja, ik zou er wel raad mee weten. Elke dag vrij. Kun je je het voorstellen?’

‘…’

‘Elke dag doen wat ik zelf wil. Lang  uitslapen. Rustig  wakker worden. Bakkie koffie. Krantje. Fantastisch lijkt me dat.’

‘Ja. Zeker.’

‘Echt fantastisch.’

‘Ja.’

‘…’

‘…’

‘Wil je nog koffie?’

‘Eh, nee. Nee, even niet.’

‘…’

‘…’

‘Pompedompedom.’

‘…’

‘Thee? Fris? Iets anders?’

‘Nee, dank je.’

‘…’

‘Zullen we iets leuks gaan doen? Naar een café? Wandelen?’

‘Ik weet het niet.’

‘Of… wil je liever naar huis?’

‘…’

‘Wil je liever naar huis? Zeg het maar, hoor. Zetten we er gewoon een punt achter. Geen enkel probleem.’

‘Ehhh.’

‘Je wilt het liefst naar huis, hè?’

‘…’

‘Goed. Zullen we er dan maar een punt achter zetten?’

‘Eh, ja. Laten we dat maar doen.’


Logo tekstburo prettig leesbaar marcel van stigtMarcel van Stigt (1961) is journalist en (tekst)schrijver. Hij schrijft levensverhalen voor particulieren (Zie http://www.marcelvanstigt.nl/) en webteksten voor ondernemers (zie http://www.prettigleesbaar.nl/). Het menselijke verhaal staat bij hem centraal.