Leesvermaak 23 – De wesp die genadeloos wraak nam


de wesp uit purmerend die wraak namDoor Marcel van Stigt – Net toen ik aan de zonnige zijde van de Purmerendse Koemarkt van een witbiertje dacht te gaan genieten kwam er een wesp aanvliegen die hinderlijk rond en boven mijn hoofd begon te cirkelen. Ik wilde hem met mijn bierviltje een klap verkopen, maar hield me net op tijd in. Het zou niet de eerste keer zijn dat een door mij bedreigde wesp met een verrassende tegenstoot kwam.

Het gebeurde vorig jaar in de zomer toen een enorme wespenfamilie ergens in de dikke heg van onze tuin was neergestreken. Ik zat binnen en gezoem boven mijn hoofd deed me opkijken uit de krant waarin ik was verdiept. Een wesp. Hij was door de open achterdeur naar binnen gevlogen en cirkelde om me heen. ‘Rot op, beest!’, viel ik uit, terwijl ik met de krant naar hem uithaalde. Hij trok zich er bitter weinig van aan. Voor mij reden genoeg om direct grof geschut in stelling te brengen: mijn rechter slipper.

De krant liet ik links liggen en ik opende de jacht. Grimmig en geconcentreerd wachtte ik tot hij in mijn vuurlijn kwam. Dat gebeurde al snel. Ik sloeg naar hem, maar miste. De wesp vluchtte naar de woonkamer en ik zette de achtervolging in. Driemaal verplaatste ik met mijn slipper slechts lucht. Maar de vierde kans die ik kreeg benutte ik. Met een vinnige ‘pets!’ raakte ik de wesp vol op zijn donder. Hij knalde tegen het raam en viel ruggelings op de grond, achter de verwarming.

Ik kon niet controleren of hij echt dood was, want de driezitter voor de verwarming ontnam me al het zicht. Maar volgens mij was de klap hard genoeg geweest. Later zou ik het kadavertje wel opvegen. Eerst maar eens de krant uitlezen.

De volgende morgen maakte ik mij gereed om naar een afspraak te gaan. Ik stapte in mijn rechterschoen, die ik, samen met het bijbehorende exemplaar, naast de verwarming in de woonkamer had gezet. Halverwege schrok ik op. Tussen twee tenen voelde ik een korte, felle steek. Met een kreet trok ik mijn voet terug. Even geïrriteerd als nieuwsgierig pakte ik mijn schoen op en draaide hem om. Eigenlijk wist ik al wat ik kon verwachten.

En inderdaad: met een licht plofje viel een wesp op de vloer. Dé wesp; dat kon niet anders. Ik had hem met mijn voet verpletterd. Maar hij had nog nèt kans gezien zijn angel, dwars door mijn sok, venijnig in mijn voet te planten.

Hoe en waarom hij in mijn schoen is gekropen? Ik heb een bang vermoeden. Volgens mij had hij er zich met zijn laatste krachten naar toe gesleept. Omdat hij nog maar één ding wilde voordat hij zou sterven: wraak.

 


Logo tekstburo prettig leesbaar marcel van stigtMarcel van Stigt (1961) is journalist en (tekst)schrijver. Hij schrijft levensverhalen voor particulieren (Zie http://www.marcelvanstigt.nl/) en webteksten voor ondernemers (zie http://www.prettigleesbaar.nl/). Het menselijke verhaal staat bij hem centraal.