Leesvermaak 20 – Duet met een onzichtbare man


onder de doucheDoor Marcel van Stigt – Ik douche normaalgesproken nooit met mannen. De behoefte daaraan ontbreekt en het komt er ook nooit van. Ja, wel toen ik nog in Purmerend met een maatje van me wekelijks squashte. Dan stonden we na afloop samen onder de douche. Daarna is het nooit meer gebeurd. Tot afgelopen voorjaar. En het was een wonderlijke ervaring…

We hadden met het gezin op een camping in Eibergen een huisje gehuurd en dat was niet voorzien van een douche. Daarvoor waren we aangewezen op een gebouwtje waar je borden en bestek, kleding en jezelf schoon kon spoelen. Tegen elven stapte ik op een dag met handdoek, schone onderbroek en flesje Doppeldouche zachtjes neuriënd de herenafdeling binnen. Naast elkaar, met een dunne wand ertussen, waren twee douchehokjes ingericht. Eén van de hokjes was in gebruik. Dat was gemakkelijk af te leiden aan het geluid van klaterende waterstralen, een hoop gespetter en luidruchtig geproest.

Ik stapte in het andere hokje en ging ook aan de slag. Tussen mij en die andere man zat hooguit twee meter. Maar vanwege de tussenwand kon ik hem niet zien. Wat was het voor een man? vroeg ik me af. Was hij groot en zwaar behaard? Middelmatig? Klein? Had hij, net als ik, een bierbuikje? Ik kon er alleen maar naar gissen. In ieder geval was het een vader. Want ik hoorde een kind naar hem roepen: ‘Papa, ben je al klaar met douchen?’  ‘Nee, nog niet,’ luidde zijn antwoord. ‘Ga maar vast naar de tent; ik kom zo.’

En toen gebeurde het. De man begon te zingen. Eerst zachtjes, alleen voor zichzelf, maar al snel luider. Hij zong ‘Laat me’, van Ramses Shaffy. Het klonk best goed, vond ik. En ik begon mee te zingen. Ik kon er niets aan doen. Het liedje spreekt me aan en, tja, ik verkeerde in een onbezorgde vakantiestemming. Het kon me niks schelen.

De man naast mij stopte abrupt met zingen. De verbazing was voelbaar door de dunne wand. Ik zong echter stug door en na enige aarzeling haakte hij in. Al snel gooide hij er nog meer passie en overtuiging in als daarvoor. Samen zongen we lekker door. Totdat de man er een punt achter zette; hij was eerder begonnen met douchen dan ik en was ook eerder klaar. Zo gaat dat vaak.

De douche werd uitgedraaid, zijn stemgeluid stierf af en ging over in een soort gemompel. Zelf zong ik nog door. Ik hoorde wat gestommel en het openen en sluiten van het deurtje. Op klepperende slippers liep hij weg.

Ook ik hield het voor gezien. Ik zette de douche uit, droogde me af, kleedde me aan en liep het hokje uit. De doucheruimte was leeg. Ik hoopte nog een glimp op te vangen van die man. Maar ik zag niemand. Nooit zou ik er meer achter komen met wie ik dat verrassende duet had gezongen.


Logo tekstburo prettig leesbaar marcel van stigtMarcel van Stigt (1961) is journalist en (tekst)schrijver. Hij schrijft levensverhalen voor particulieren (zie http://www.marcelvanstigt.nl/) en webteksten voor ondernemers (zie http://www.prettigleesbaar.nl/). Het menselijke verhaal staat bij hem centraal.