Leesvermaak 4 – Nee hoor, 50 is helemaal niet oud


Columnist Marcel van Stigt schrijft wekelijks een column voor www.purmerendleeft.nlTerwijl ik door de Gors-Noord in Purmerend reed, viel mijn oog op een grote Abrahampop die in de voortuin op een bankje was gezet. De heer des huizes was vandaag als 50-jarige wakker geworden en dat mocht – nee, dat moest – de hele buurt weten. Tja, 50. Drie jaar geleden heb ik deze leeftijd zelf bereikt. Het voelde wat ongemakkelijk, maar de opmerking die mijn toen 7-jarige zoon plaatste beurde me helemaal op.

Ben je oud als je 50 bent? Welnee. Je bent zo oud als je je voelt, zeggen ze. Dat klopt. Ik ken ouwe lullen van twintig. Gauw moe, het liefst de godganse dag onderuit gezakt op een bank met een tablet in de hand en verder nergens zin in. Maar ik ken ook energieke losbollen van over de zestig.

Nu ben ik wel in het voordeel: Ik oog niet als een vijftiger. Tenminste, mensen schatten me per definitie jonger in. Vaak zien ze me als beginnend veertiger. Soms mikken ze zelfs nog lager. Dat maak ik mijn hele leven al mee.

Ik weet nog wel dat enige jaren geleden een nieuwe manager zich kwam voorstellen in het kantoor waar ik toen nog werkte. Tijdens het voorstellingsrondje meldden mijn collega’s  om de beurt het aantal dienstjaren dat ze achter de rug hadden. Ik vertelde dat de teller bij mij op dat moment op 23 jaren stond. Hij zei niets, maar je zag hem denken en vooral rekenen.

Laatst gebeurde het weer. Tijdens een familiefeestje informeerde de voor mij nog onbekende vriendin van een neef naar de leeftijd van mijn kinderen. ‘Tien en elf’, antwoordde ik. Dat was allemaal nog niet zo schokkend. Maar vervolgens wilde ze weten hoe oud ik dan wel was. Toen ik haar de keiharde waarheid vertelde, moest ik het eerst herhalen, want ze dacht dat ze het niet goed had verstaan. Daarna viel haar mond letterlijk open van verbazing. Echt gebeurd.

Ook volgens mijn kinderen kon ik er op mijn vijftigste verjaardag nog best mee door, herinner ik mij. Dat bleek tijdens het feestelijk aangeklede ontbijt met mijn gezin. ‘Pap,’ begon mijn zoon, nadat hij me enige tijd nadenkend had geobserveerd. ‘Wat me opvalt: je bent 50, maar je loopt nog altijd rechtop.’

Door Marcel van Stigt

Marcel van Stigt geeft je bedrijf een gezicht
Tekstbureau Prettig Leesbaar, www.prettigleesbaar.nl