Einde van een Oehoe-tijdperk


De oehoe van PurmerendDe oehoe uit Purmerend is weg. Zij is overgebracht naar een tijdelijke opvang. Een valkenier heeft in opdracht van de gemeente de uil  vandaag in goede gezondheid kunnen vangen en overgebracht naar een tijdelijk vogelverblijf.

Hier zal de oehoe blijven tot een definitieve en geschikte verblijfplaats voor haar is gevonden. We zullen haar missen….

In totaal waren er zo’n 50 geregistreerde oehoe aanvallen. Sinds de ontheffingsverlening van de provincie heeft de uil zeker nog 5 mensen van achter aangevallen. De aanvallen leiden veelal tot vervelende verwondingen, waaronder fikse bulten, sneden en krassen.

Helaas noodzakelijk

De oehoe hield zich al geruime tijd op rond het terrein van de Prinsenstichting in Purmerend. De aanwezigheid van de oehoe zorgde al sinds maart 2014, met tussenpozen, voor problemen. De gemeente heeft overwogen de vogel met rust te laten, maar de aanvallen werden steeds heviger. Ook buiten de broedtijd waren er aanvallen. Vorig jaar was er zelfs een mannelijke oehoe in de omgeving en toch hielden de aanvallen aan. De situatie werd zodanig gevaarlijk voor bewoners dat het niet langer verantwoord was om niets te doen. Veel bewoners in de omgeving waren angstig om de straat op te gaan.

Beschermd

De oehoe is een beschermd dier. De gemeente kon haar dus niet zomaar vangen. Hier is een ontheffing van de provincie Noord-Holland voor nodig. Normaal gesproken kent de procedure voor het verlenen van zo’n ontheffing een flinke doorlooptijd. Gezien de ernst van de aanvallen en mede op aandringen van de gemeente heeft de provincie de procedure versneld doorlopen. Zo kreeg de valkenier vrij snel groen licht om zijn werk te kunnen doen. Bij de tijdelijke vogelopvang wordt gekeken of er iets is waaruit blijkt dat de oehoe eerder in gevangenschap is gehouden. Mede dit bepaalt de toekomstige verblijfplaats van het dier.

Wethouder heeft dubbel gevoel

Wethouder Mario Hegger is blij dat de rust terugkeert, maar kent een dubbel gevoel. “Het was niet langer houdbaar, we moesten wat doen. Natuurlijk laat je zo’n prachtige roofvogel liever met rust, maar de situatie werd te link. We hebben mensen aangeraden het dier zoveel mogelijk met rust te laten en een paraplu te dragen. De hevigheid van de aanvallen en daarbij horende verwondingen waren voor ons aanleiding om de provincie toestemming te vragen een valkenier te mogen inzetten”.

Zie ook: